Het einde van het schooljaar is in zicht. En precies dan moet je vaak nog van alles: toetsen leren, opdrachten afmaken, verslagen inleveren. Terwijl je hoofd eigenlijk al half in de vakantiestand staat.

Motivatie? Die is dan soms ver te zoeken.

Dat is niet zo gek. Voor sommige dingen heb je vanzelf zin. Je doet ze omdat je ze leuk, interessant of belangrijk vindt. Dat heet intrinsieke motivatie: motivatie die van binnenuit komt. Maar laten we eerlijk zijn: bij schoolwerk is die intrinsieke motivatie niet altijd aanwezig. Soms moet iets gewoon gebeuren, ook als je er totaal geen zin in hebt.

Gelukkig hoef je niet te wachten tot die zin ineens uit de lucht komt vallen. Je kunt je brein ook een beetje helpen. Bijvoorbeeld door de taak kleiner te maken. Niet: “ik moet de hele middag leren”, maar: “ik begin met tien minuten” of “ik maak eerst één opdracht”. Dat klinkt simpel, maar voor je brein maakt het nogal uit of iets voelt als een berg of als een eerste stap.

En dan: belonen. Daar zijn je hersenen gevoelig voor. Spreek met jezelf af wat er na je inspanning komt: even naar buiten, iets lekkers, een aflevering, appen met iemand, muziek aan. Als je brein weet dat er iets prettigs volgt, wordt beginnen net iets makkelijker.

Dat maakt schoolwerk natuurlijk niet ineens fantastisch. Sommige taken blijven saai, lastig of gewoon stom. Maar motivatie hoeft ook niet altijd vóór het beginnen te komen. Soms ontstaat er pas een beetje motivatie als je eenmaal bezig bent.

Succes met de laatste loodjes!