Doodlen wordt vaak gezien als een teken van afleiding. Je zit te luisteren, maar maakt ondertussen gedachteloos lijntjes, rondjes of kleine patroontjes op papier. Toch hoeft dat helemaal niet te betekenen dat je niet oplet.

Onderzoekers lieten mensen luisteren naar een lang en saai bericht op een antwoordapparaat. De ene groep mocht tijdens het luisteren doodlen, de andere groep luisterde alleen. Wat bleek? De mensen die ondertussen wat krabbelden, onthielden achteraf meer informatie uit de boodschap. Een mogelijke verklaring is dat doodlen helpt om je aandacht minder snel te laten afdwalen. Je geeft je brein dan net genoeg te doen om beter bij het luisteren te blijven.

Het gaat daarbij niet om mooi tekenen of creatief zijn. Een paar streepjes, blokjes, golfjes of vormen die je blijft herhalen, is al genoeg. Juist dat maakt doodlen zo toegankelijk: iedereen kan het. 

Misschien is dat ook waarom tekenen tijdens school, een vergadering of het leren soms prettig voelt. Niet omdat je niet luistert, maar omdat het je juist kan helpen om informatie beter vast te houden.

Dus merk je dat je aandacht wegzakt bij iets langs of eentonigs? Misschien helpt het om niet alleen maar harder je best te doen, maar ook een pen te pakken en gedachteloos wat te krabbelen.

Daar komt nog iets belangrijks bij: een taal leer je pas echt door die zelf te gebruiken. Je moet praten, luisteren, oefenen en fouten durven maken. Dat kan een app maar voor een deel bieden. Duolingo helpt dus goed om een basis te leggen en om gemotiveerd te blijven, maar het kan geen les, echt gesprek of oefening in het dagelijks leven vervangen.

Wie alleen Duolingo gebruikt, komt dus vaak best ver met de basis, maar leert een taal meestal niet vloeiend spreken. Daarvoor heb je meer nodig, zoals duidelijke uitleg, gesprekken met andere mensen en veel oefenen in het echt.